Choroby barku – leczenie

Zespół bolesnego barku obejmuje szereg chorób obejmujących bark, spowodowanych przeciążeniem mięśni, uszkodzeniem ścięgna lub zapaleniem kaletki podbarkowej. Metody leczenia tych problemów uzależnione są od przyczyn powstałego bólu.

Choroby barku-objawy

Pierwszym i najczęstszym symptomem zespołu bolesnego jest ból, początkowo często niewielki i pojawiający się podczas podnoszenia ręki powyżej linii ramion. Jednak z czasem dolegliwości bólowe nasilają się i przeszkadzają w codziennym funkcjonowaniu i wykonywaniu ruchów górną kończyną. Istnieją też przypadki, że ból pojawia się nagle i posiada tak ostry charakter, że osoba chora nie jest w stanie poruszyć ręką.

Bólowi może towarzyszyć też obrzęk powstały w okolicy barku. Jeśli pacjent zlekceważy powstałe objawy, prawdopodobnie powstanie też kolejny symptom- znaczne ograniczenie ruchomości w stawie ramiennym.

Źródła dolegliwości to najczęściej: przeciążenie mięśni, uszkodzenie ścięgien, zapalenie kaletki podbarkowej, choroby reumatyczne (np. choroba zwyrodnieniowa stawu), neurologiczne (zapalenie splotu ramiennego).

Zespół bolesnego barku- przeciążenie mięśni

, Do przeciążenia mięśni dochodzi w wyniku wykonywania czynności związanych z uniesieniem ręki powyżej linii ramion. Zazwyczaj są to czynności, których nie wykonujemy na co dzień (mycie okien, dźwiganie ciężkich przedmiotów). Powodem powstania przeciążenia jest wykonywanie jednostajnych, regularnych ruchów, często związanych z gwałtownymi szarpnięciami ręką.

W pierwszej fazie choroby stosowane jest leczenie farmakologiczne, które obejmuje przyjmowanie leków przeciwzapalnych (doustnie i miejscowo). W przypadku, gdy ból i proces zapalny ulegają nasileniu, oznacza to, iż choroba przyjęła fazę zaawansowaną. W takiej sytuacji następuje ograniczenie obciążenia stawu oraz założenie temblaka. Często stosuje się też leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, które wstrzykuje się w bark lub jego okolicę (tak zwane blokady). Podczas przeprowadzania blokady podaje się sterydy, których zadaniem jest hamowanie procesu zapalnego.

Trzecim etapem leczenia, oprócz przyjmowania leków przeprowadza się rehabilitację której celem jest usprawnienie ruchomość chorego barku. W przypadku, gdy leczenie nie przynosi wystarczających korzyści, stosuje się leczenie operacyjne.

Rehabilitacja obejmuje zabiegi takie jak:

  • jonoforeza- wprowadzanie leków za pomocą pola elektrycznego (bezpośrednio do tkanek)
  • elektroterapia- z zastosowaniem prądów interferencyjnych lub diadynamicznych (działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne)
  • ultradźwięki- działają przeciwzapalnie, powodują zmniejszenie napięcia mięśniowego i rozszerzenie naczyń krwionośnych.
  • zabiegi laserowe- przyczynia się do regeneracji komórek, zmniejsza przekrwienie, poprawia metabolizm i wpływa na uruchomienie stawu
  • kinezyterapia- oddziaływanie ruchem (odpowiada za odbudowanie zakresu ruchomości, poprawę równowagi mięśniowej, siłę i pracę kończyny górnej)

Zespół bolesnego barku- zapalenie kaletki podbarkowej

Zdrowa kaletka w organizmie ludzkim przypomina w wyglądzie sklejoną torbę foliową, chora zaś przyjmuje formę torebki zgrubiałej, wypełnionej płynem. Powodem jest osłabienie lub uszkodzenie stożka rotatorów. W wyniku unoszenia ramienia powstaje konflikt kaletki z wyrostkiem barkowym (struktury ocierają się o siebie).

Leczenie choroby przyjmuje formę przyjmowania doustnie leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych, a także wstrzykiwania sterydów bezpośrednio do kaletki (pod kontrolą Ultrasonografu).

Ważną kwestią jest stosowanie rehabilitacji, której celem jest przywrócenie całkowitej ruchomości stawu. W ciężkich przypadkach konieczne jest przeprowadzenie zabiegu operacyjnego, który polega na całkowitym usunięciu kaletki.

Zamrożenie barku

„Zamrożenie barku” to potoczne określenie zmian w torebce stawowej, które objawiają się jej zgrubieniem i usztywnieniem. W skutek tych procesów powstaje znaczne ograniczenie zakresu ruchów w stawie ramiennym.

Do „zamrożenia” może przyczynić się unikanie ruszania ręką, w której wystąpił ból. W przypadku wystąpienia tej dolegliwości niezbędne jest przeprowadzenie długotrwałej rehabilitacji.

Celem leczenia jest zatrzymanie postępowania choroby, zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz poprawa ruchomości chorego barku. Metody leczenia ustalane i nadzorowane są przez lekarza ortopedę trwają nawet kilka miesięcy. Jeśli osoba chora nie zdecyduje się na leczenie, może powstać utrwalenie bólu oraz upośledzenie funkcjonowania barku.

Pierwszym objawem zmiany jest silny ból, który usuwa się za pomocą leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Po upływie kilku miesięcy możliwe jest ustąpienie bólu lub zmniejszenie dolegliwości, ale istnieją sytuacje, podczas których pozostaje ograniczenie ruchomości w chorym stawie (faza sztywności). Podczas fazy zamrożenia pacjentowi podawane są preparaty sterydowe, które wstrzykuje się bezpośrednio do stawu oraz prowadzone rehabilitacje, których celem jest przywrócenie ruchomości kończyny.

Post Author: admin